( 5 ) بندگان خدا بدانيد ، تقوى و پرهيزكارى سراى حصار دار ارجمندى است ، و گناه سراى حصار دار خوار كه ساكن خود را ( از بلاء و سختى ) نگاه نمى دارد ، و هر كه به آن پناه برد حفظش نمى كند ، ( 6 ) آگاه باشيد بسبب پرهيزكارى نيش زهر دار گناهان دور مىشود ، و بيقين و باور ( ايمان به خدا و رسول ) پايان بلند مرتبهء ( بهشت جاويد ) بدست مى آيد . ( 7 ) بندگان خدا از خدا بترسيد ، از خدا بترسيد در ارجمندترين اشخاص نزد خودتان و دوستترين آنها پيش شما ( بفكر و انديشهء خود باشيد ، زيرا آشكار است كه هر كسى خويشتن را از همگان ارجمندتر و دوستتر مى دارد ) زيرا خداوند براى شما دين حقّ را آشكار نموده ، و راههاى آن را روشن گردانيده ( راه نيك و بد را در قرآن كريم بيان فرموده و سخنان پيغمبر و اوصياء آن حضرت را در دسترس قرار داده ) پس ( كار خود را آسان مشماريد كه پس از مرگ يا ) شقاوت و بدبختى همراه است ( براى كسى كه بدستور خدا و رسول رفتار نكرده ) يا سعادت و خوشبختى هميشگى ( براى آنكه پيرو خدا و رسول بوده ) ( 8 ) پس در روزهاى نابود شوندهء ( دنيا ) براى روزهاى باقى ( آخرت ) توشه برداريد كه راه توشه برداشتن را بشما نموده‌اند ( خداوند سبحان در قرآن كريم س 2 ى 197 مى فرمايد : الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ ، الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا يعنى توشه برداريد و بهترين توشه پرهيزكارى است ، و اى خردمندان از من بترسيد و پرهيزكار باشيد ) و به كوچ كردن ( از اين جهان ) مأموريد ، و براى رفتن شما ( از دنيا ) شتاب ميكنند ، پس شما مانند سوارانى هستيد ايستاده كه ( آمادهء رفتن مى باشيد ، و ) نمى دانيد كى به رفتن مأمور خواهيد شد ( از اين جهان خواهيد رفت ) . ( 9 ) آگاه باشيد چه كار است با دنيا كسى را كه براى آخرت آفريده شده و چه مىكند با دارائى كسى كه به زودى آن را از او مى گيرند ، و زيان گناه و باز پرسى آن براى او باقى مى ماند ( پس خردمند براى دوستى دنيا اين همه تلاش نكرده و براى گرد آوردن دارائى بسيار كوشش ننموده عمر عزيز خويش را بيهوده صرف نمى نمايد ) . ( 10 ) بندگان خدا ، آنچه خداوند وعده داده از نيكوئى و پاداش ( اطاعت و بندگى ) رها كردنى نيست ( زيرا فضل و احسان خداوند بزرگترين و بهترين احسان است ) و آنچه كه نهى فرموده از بدى و كيفر